[بسم الله الرحمن الرحیمدر این متن، عبارات داخل دوقلاب [] و اصلاح رسم خط از محمد نورالهی است.منبع وبلاگ «فردیدنامه» به مدیریت برادر ارجمند و بزرگوار جناب محمدرضا ضاد:http://fardidnameh.blogfa.com/post/12]مرحوم فردید در سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، اوضاع سیاسی کشور را دنبال میکرد و بهاصطلاح میپایید و در این ارتباط، خطبههای نماز جمعه تهران و حتی شهرستانها را گوش میکرد یا در روزنامهها میخواند. وی پس ازشنیدن خطبۀ فوق الذکر [از آقای هاشمی رفسنجانی در سال 1365 یا 1366]، در سخنان خود مطالبی دربارۀ موضوعات آن بیان کرد و سپس مرحوم میکانیکی (به احتمال زیاد به اشارت استاد فردید) این نامه را نوشت که محتملاً قبل از ارسال، به رؤیت استاد نیز رسانیده شده است.دربارۀ مرحوم جلال میکانیکی، شرح مختصری در مقدمۀ مصاحبۀ وی با استاد فردید که با عنوان «نسبت دیانت حقیقی اسلام با فلسفه و علم» در سایت ahmadfardid.com قرار دارد، آورده شده است[:مرحوم جلال میکانیکی در اردیبشت 1336 در شهر بابل به دنیا آمد. در نوجوانی بیماری مشکوکی به سراغش آمد که منجر به دو عمل جراحی و بستری شدن طولانی او در بیمارستان شد و سرانجام با دعای شبانهروزی مادر با گلویی خسته از بستر بیماری برخاست. شرکتکنندگان در مجالس و محافل مذهبی بابل در سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی هیچگاه حضور او را در این جلسات فراموش نخواهند کرد. جلال در سال 1354 به دانشگاه تهران وارد شد و در دانشکدۀ حقوق به تحصیل پرداخت. با شروع انقلاب اسلامی و تعطیلی دانشگاهها جلال به بابل بازگشت و بسیاری از حرکتهای انقلابی را در بابل ساماندهی و سازماندهی کرد. در سال 58 در جلسات سخنرانی استاد فردید شرکت کرد و همانگونه که استاد خود در ابتدای این مصاحبه [«ن

تجربهٔ تفکر:روش آمارش زادروز استاد فردوسی بر پایهٔ آمارندگی دکتر علیرضا شاپور شهبازی(منبع شاهنامه: نسخهٔ چاپ سمت استاد کزازی)۱) در گاهشماری مزدیسنایی هر روز از ماه نامی داشته است که اینهاست: اورمزد (هرمز و دیگرها)، بهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خرداد، امرداد، دی به آذر، آذر، آبان (روز دهم)، خور (خیر، هور)، ماه، تیر، گوش، دی به مهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، بهرام (روز بیستم)، رام، باد، دی به دین، دین، اَرد، اشتاد، آسمان، زامیاد، مانترهسپند، انارام (انیران).۲) استاد فردوسی در ۶۳ سالگی خود سروده است:چو آدینه هرمزدِ بهمن بودبر این کاخ/کار فرخ نشیمن بودمی لعل پیش آور ای هاشمیز خُمّی که هرگز نگیرد کمیچو شصتوسه شد سال، شد گوش کرز بیشی چرا جویم آیین و فر (ص۱۹۸)و مصادف با آدینه شدن روز اول بهمن تنها در سال ۳۷۱ یزدگردی اتفاق افتاده است.۳) استاد توس، بیت ۳۵۴۵ جلد ۷ را در اول دی سال ۳۷۱ یزدگردی در ۶۳ سالگی سروده:شب اورمزد آمد از ماه دیز گفتن بیاسای و بردار می (ص۱۶۱)۴) وی بیت ۴۳۴۴ ج۷ را در اول بهمن سال ۳۷۱ یزدگردی در ۶۳ سالگی سروده است:چو آدینه هرمزدِ بهمن بودبر این کار/ کاخ فرخ نشیمن بودمی لعل پیش آور ای هاشمیز خُمّی که هرگز نگیرد کمیچو شصتوسه شد سال، شد گوش کرز بیشی چرا جویم آیین و فر (ص۱۹۸)۵) میان این دو بیت قریباً ۸۰۰ بیت فاصله است که میانگین هر روز ۲۷ بیت میشود.۶) استاد فردوسی در ب ۳۶۲۲ ج۷ (ص۱۶۶) سروده است:می لعل پیش آور ای روزبهچو شد سال گوینده بر شصتوسهکه اشاره دارد به زادروز او.۷) میان بیت ۳۵۴۵ و ۳۶۲۲ فاصله ۷۷ بیت است که طبق میانگین میشود ۳ روز کار.پس بیت ۳۶۲۲ در ۳ دی ماه سروده شده است.۸) اینجا دکتر شهبازی برای اختلاف ۶ ساعتهٔ درازای سال «خراجی» و سال «جلالی» (که هر ۴ سا